Een nieuwe baby verandert in korte tijd veel, en de eerste weken kunnen in je geheugen door elkaar lopen. Schrijven aan jezelf vóór en na de bevalling geeft je twee eerlijke momentopnamen van dezelfde persoon. Dit artikel geeft je een werkwijze voor beide brieven, een stuk over steun en een voorbeeld uit het eerste jaar.
De brieven zijn voor jou. Ze hoeven niet vrolijk te zijn.
Als je adopteert, of als je de partner bent en niet degene die bevalt, werken dezelfde twee brieven ook. Lees “de bevalling” als de dag waarop de baby thuiskomt.
Schrijven voordat de baby er is
Begin met schrijven vóór de bevalling, terwijl je de komende maanden nog voor je ziet. Schrijf wat je hoopt, wat je van plan bent en waar je bang voor bent. Houd de drie delen apart, zodat de angsten de hoop niet verdringen.
Je hebt geen gedetailleerd plan nodig in de brief. Beschrijf het huis dat je verwacht en de mensen op wie je denkt te kunnen leunen. Noem één ding dat je voor jezelf wilt beschermen, zoals een wandeling, een douche of een rustig kopje thee.
Het kan helpen deze brief op een rustige plek te schrijven, met de dingen die je voor de bevalling hebt klaargelegd in de buurt. Houd hem kort. Twee of drie alinea's zijn genoeg voor deze eerste momentopname.
Schrijf vóór de bevalling deze drie dingen op:
- Eén hoop voor de eerste maanden
- Eén plan dat je hebt gemaakt, hoe klein ook
- Eén angst, eerlijk benoemd
Kies een verzenddatum die na de eerste weken valt; drie maanden is een goede gok als de uitgerekende datum dichtbij is. We sturen de brief op die dag per e-mail, tussen 8.00 uur en 12.00 uur in jouw tijdzone. Een snelle keuze zoals “één maand” of “3 maanden” werkt als die op de gewenste dag uitkomt, of je kiest zelf de datum.
Het bevestigingsbericht bevat de tekst niet, dus bewaar een kopie. Bevallingen verlopen niet altijd volgens plan. Als het anders gaat en de brief niet meer past, kun je een nieuwe schrijven. Een ingeplande brief kan niet worden bewerkt of geannuleerd, dus de oude komt alsnog, als een verslag van wat je toen dacht.
Soms loopt het heel anders, en wil je misschien helemaal niet dat de brief aankomt. De enige manier om hem te stoppen is de uitschrijflink onderaan elke e-mail van de dienst, ook in de e-mail met je code van 6 cijfers. Dan stopt elke brief die voor dat adres nog gepland staat, en dat adres kan daarna geen brieven meer van de dienst ontvangen.
Schrijven na de eerste weken
Schrijf de tweede brief na de eerste paar weken, wanneer je een beeld hebt van het ritme van de dagen. Beschrijf wat je niet had verwacht en wat heeft geholpen, ook als die hulp klein was. Een pannetje soep van de buren, een vriend die de was opvouwde, of een briefje van iemand in je huis, dat telt allemaal mee.
Wees concreet over de moeilijke dagen, maar probeer niet het hele verhaal van de zwaarste dag op te schrijven. Eén eerlijke alinea is meestal genoeg. Kies ook voor deze brief een verzenddatum. De eerste verjaardag van de baby is een logische keuze, want dan heb je een jaar aan dagen om de brief mee te vergelijken.
Let op wat je goed doet, ook op een rommelige dag. Houd een korte lijst bij van dingen die hebben geholpen, van gewone dingen tot betekenisvolle.
Als een neerslachtige stemming aanhoudt, of als het zwaar voelt, praat dan snel met een arts, verloskundige of verpleegkundige. Je hoeft niet in crisis te zijn om die hulp te vragen. Heb je gedachten om jezelf of de baby iets aan te doen, neem dan nu contact op met de hulpdiensten.
Een brief vervangt die steun niet, en hij kan niet nagaan hoe het met je gaat. Hij kan alleen vasthouden wat je schrijft. Deel de moeilijke stukken daarom met de mensen die er iets mee kunnen.
Wat je vreesde en wat je leerde
Zet de twee brieven naast elkaar. Neem elke angst uit de eerste brief en schrijf op wat ermee is gebeurd. Sommige angsten bleken kleiner dan ze voelden, en andere waren dicht bij de waarheid.
Als een angst helemaal niet is uitgekomen, zeg dat dan duidelijk. Als er één op een andere manier is uitgekomen, beschrijf die manier dan. Zo zie je hoe angsten veranderen zodra de baby thuis is.
Beantwoord voor elke angst drie vragen:
- Wat verwachtte je dat er zou gebeuren?
- Wat is er werkelijk gebeurd?
- Wat heb je ervan geleerd?
Schrijf daarna één les over jezelf, zoals “Je kunt om hulp vragen voordat je uitgeput bent”, of “Je hebt de meeste dagen een wandeling buiten nodig”.
Een optionele brief aan je kind
Sommige ouders schrijven een brief aan hun kind, om later te delen. Dit deel is optioneel. Jij bepaalt wat erin komt en of je hem deelt. Schrijf als de volwassene die je nu bent, met eerlijke notities over de eerste weken.
Deze dienst is niet bedoeld voor kinderen, dus een kind schrijft of ontvangt hier geen brieven. De dienst stuurt elke brief naar het e-mailadres dat je invoert, wat betekent dat een brief voor je kind bij jou terechtkomt. Bewaar hem, of geef hem door wanneer je daaraan toe bent. Die beslissing ligt bij jou.
Je kunt een datum kiezen tot 20 jaar vooruit, dus een brief voor de achttiende verjaardag van je kind is mogelijk. Die komt dan die ochtend bij jou binnen, klaar om over te dragen of te bewaren.
Houd de brief voor je kind kort. Een regel over de dag dat jullie elkaar voor het eerst zagen, en een regel over wat je hoopt dat je kind over jullie thuis weet, is genoeg. Je kunt een andere dag meer schrijven.
Een voorbeeldbrief uit het eerste jaar
Hier is een korte brief uit het eerste jaar. Hij geeft uitputting toe en legt één moment van vreugde vast.
Hoi, toekomstige ik,
Ik schrijf dit om drie uur 's middags, nog in het shirt dat ik gisteren aanhad. Ik ben moe op een manier die ik niet had verwacht, en sommige dagen voel ik me helemaal niet mezelf.
Vanmorgen viel [naam van je kind] op mijn borst in slaap terwijl de radio zachtjes speelde. Ik heb een uur niet bewogen. Dat is het moment dat ik wil bewaren.
Als je dit leest, hoop ik dat de nachten nu makkelijker zijn. Vraag om hulp als je die nodig hebt. Je mag moe zijn.
[je naam]
De brief doet niet alsof het jaar makkelijk is, en belooft niet dat elke dag goed zal voelen. Hij vraagt de lezer om hulp te accepteren. In je eigen brief kun je dezelfde balans gebruiken, met de details die kloppen voor jullie thuis.
Schrijf nu je brief
Schrijf nu je eerste brief, met één hoop, één plan en één angst, en kies een verzenddatum na de eerste weken. Is de baby er al, begin dan met de tweede brief. Zet een herinnering in je agenda voor de brief die je nog niet hebt geschreven, en bewaar een kopie van beide. Blijft het zware gevoel, praat dan met een arts, verloskundige of verpleegkundige.
