Kısa cevap: burada yazdığın türden, tarihli ve e-postayla gönderilen bir mektubu test eden bir çalışma yok. Ama yakın alandaki araştırmalar mütevazı ve işe yarar bir sonuca işaret ediyor. İnsanlar gelecekteki kendileri canlı, kendilerine benzer ve sevilebilir göründüğünde geleceğe daha uygun seçimler yapıyor. Belirli eğer-o zaman planları, insanların hedeflerine ulaşmasına yardım ediyor. Duygular hakkında yazmak ise ortalama olarak biraz yardımcı oluyor. Bir okul çalışmasında, gelecekteki kendinden bir yanıt yazmak, yalnızca ona mektup yazmaktan daha büyük bir fark yarattı. Yakın tarihli bir deney de geçmiş kendine yazılan nazik bir mektubun ruh halini, gelecekteki kendine yazılan bir mektuptan daha çok yükselttiğini buldu.
Ayrıntılar ve her iddianın nerede durduğu aşağıda.
Araştırmacıların incelediği konular
Araştırmacılar insanların gelecekteki kendilerini düşünmesini, planlamayı ve yazmayı yıllardır inceliyor. Bu yazı altı çalışmayı ele alıyor: her birinin neyi ölçtüğünü ve iddiaların nerede durduğunu.
Altı çalışma sorunun farklı parçalarını ele alıyor:
- Hershfield ve meslektaşları, 2011: gelecekteki kendinin yaşlandırılmış görüntüleri ve para biriktirme üzerine.
- Hershfield, 2011: insanların gelecekteki kendileriyle ilişkisi üzerine bir derleme.
- Gollwitzer ve Sheeran, 2006: eğer-o zaman planları üzerine bir meta-analiz.
- Frattaroli, 2006: duygusal açıklama üzerine bir meta-analiz.
- Sugimori, Yamaguchi ve Kusumi, 2024: geçmiş ya da gelecekteki kendine yazmak üzerine.
- Chishima ve Wilson, 2020: gelecekteki kendine yazmak ve ona cevap yazmak üzerine.
Bu çalışmaların hiçbiri Letter To Future Self hizmetini test etmedi; bu yüzden buradaki hiçbir şey bu hizmet hakkında kanıt değil. Birkaçı belirli grup insanlarla yapılan küçük deneylerdi, bu yüzden bulguları önce o gruplara uygulanabilir.
Gelecekteki kendin ve bugünkü seçimler
Hershfield ve meslektaşlarının 2011 çalışmasında, yaşlandırılmış görüntülerini gören insanlar, görmeyenlere göre emeklilik birikimine daha fazla para ayırmayı seçti. Deneyler kısaydı ve kontrollü ortamlarda yapıldı; bu yüzden bu, o anki bir seçimdeki etkiyi gösteriyor, sonraki yıllarda kimin ne biriktirdiğini değil.
Hershfield'ın 2011'de Annals of the New York Academy of Sciences dergisinde yayımlanan bir derlemesi bu fikirleri bir araya getiriyor. Bu derleme, gelecekteki kendileri benzer, canlı ve olumlu hissettirdiğinde insanların sonraki hallerine yardımcı olacak seçimleri yapmaya daha istekli olduğunu söylüyor. Bunun bir derleme olması önemli: yeni bir deney eklemiyor, düşünceyi özetliyor.
Bir mektup için bu tek bir alışkanlığa işaret ediyor: gelecekteki kendini açıkça canlandırabileceğin, kendine tanıdık gelen ve sevdiğin biri olarak anlat.
Planlar ve hedefler
Araştırmanın en güçlü desteği olan kısım bu. 2006'da Gollwitzer ve Sheeran, uygulama niyetleri üzerine bir meta-analiz yayımladı; bunlar eğer-o zaman planları. Bir eğer-o zaman planı bir durumu ve belirli bir eylemi adlandırır, örneğin “Eğer hafta içi akşam saat 21.00 ise, o zaman dizüstü bilgisayarımı kapatırım.” İnceledikleri çalışmalarda bu planların bir hedefe ulaşmada orta ile büyük arasında ortalama bir etkisi vardı; Cohen'in d değeri 0,65.
Bu sayı, pek çok çalışma ve görev üzerinden hesaplanan ortalama bir etki. Bir başarı oranı değil. 94 testin ortalaması, başarı şansını söyleyemez ve planın herkes için her durumda işe yaradığı anlamına gelmez. Yine de belirli bir eğer-o zaman planını yazıp not etmenin değerli olduğunu gösteriyor. Hedefin ölçülmesi zorsa, bir yürüyüş ya da bir telefon görüşmesi gibi görünür bir eylemi olan bir plan seç; böylece sonra gerçekleşip gerçekleşmediğini anlayabilirsin.
Zor şeyler hakkında yazmak
İfade edici yazma, duygusal deneyimler hakkında yazmak için araştırmacıların kullandığı terimdir. 2006'da Frattaroli, Psychological Bulletin dergisinde “deneysel açıklama” üzerine 146 rastgele atamalı çalışmayı içeren bir meta-analiz yayımladı; bu çalışmalarda insanlar kişisel konular hakkındaki düşünce ve duygularını kelimelere döktü. Ortalama etki olumluydu ama küçüktü: korelasyon 0,075.
Bu, duygular hakkında yazmanın güvenilir biçimde yardımcı olduğu fikrine yapılan yararlı bir düzeltme. Fayda ortalamada gerçek, ama mütevazı; ayrıca çalışmalar birbirinden birçok yönden farklı. Zor bir dönem hakkındaki bir mektup, başka bir şeyi çok değiştirmeden yardımcı hissettirebilir ve bu yine de değerli. Tek bir mektubun taşıyabileceğinden fazla bir ağırlık bekleme.
Denersen, zor şeyi sade sözlerle yaklaşık 15 dakika yaz, sonra dur. Ertesi sabah yeniden oku ve sözlerin hâlâ uyup uymadığına bak. 15 dakikalık sınır bizim önerimiz, bu çalışmalardan çıkan bir bulgu değil.
Uyarı: geçmiş kendine mektup ruh hali için daha fazlasını yaptı
En yeni çalışma burada en açık uyarıyı içeriyor. 2024'te Sugimori, Yamaguchi ve Kusumi, Japonya'daki 150 üniversite öğrencisiyle bir deney bildirdi. Her öğrenci bir geçmiş kendine, bir de gelecekteki kendine şefkatli bir mektup yazdı.
Bu deneyde, geçmiş kendine yazılan mektup olumsuz duyguları, gelecekteki kendine yazılan mektuba göre daha çok azalttı. Çalışma tek bir ülkedeki üniversite öğrencileriyle yapıldı; bu yüzden onu gelecekteki kendine mektuplar hakkında bir karar değil, dikkatli olmak için bir neden olarak gör.
Pratikte tonu nazik tut. Mektubun kaygılar içeriyorsa, onları bir çerçeveye oturt: neden yazdığını söyle ve sıcak bir şeyle bitir ki okuyan yalnızca bir listeyle baş başa kalmasın. Yazdıktan sonra daha kötü hissettiğini fark edersen, taslağı bir kenara koy ve sonra, belki farklı bir konuyla, geri dön. Gelecek hakkında yazmak seni sıkıntılandırıyorsa, bir an dur ve bir doktor ya da danışmanla konuş. Kriz içindeysen ya da kendini güvende hissetmiyorsan, yerel acil çağrı numaranı ya da bir kriz hattını hemen ara.
Gerçek bir mektuba en yakın çalışma
Bir çalışma, gelecekteki kendine mektupları bir egzersiz olarak gerçekten test etti. 2020'de Self and Identity dergisinde yayımlanan bir makalede Yuta Chishima ve Anne Wilson, meslek lisesi öğrencileriyle çalıştı. Rastgele olarak gelecekteki kendilerine bir mektup ve ardından o gelecekteki kendilerinden bir yanıt yazmaya atanan öğrenciler, yalnızca mektup gönderen öğrencilere kıyasla, gelecekteki kendiyle süreklilik duygusunda ve kariyer planlamasında daha büyük artışlar gösterdi. Gelecekteki kendiyle süreklilik, olacağın kişiyle bağlantılı hissetmek demek.
Bu tek bir öğrenci grubuydu, bu yüzden bunu bir kural değil bir ipucu olarak gör. Ama basit bir adım öneriyor: mektubunu yazdıktan sonra, gelecekteki kendinden gelen yanıtı da yazmayı dene ve gerçek mektup sana geri dönene kadar sakla.
Araştırmayı kendi mektubunda nasıl kullanırsın
Bilimi taslağına getirmek istersen, şu dört ilkeyi aklında tut:
- Gelecekteki kendini belirli ve olumlu ayrıntılarla anlat.
- Önemsediğin her hedef için bir eğer-o zaman planı yaz.
- Zor bir şeyi sade sözlerle adlandır, başarısızlıkların listesini yapmadan.
- Tonu nazik tut ve kaygıların etrafına bir çerçeve koy.
İşte bu seçimleri izleyen kısa bir örnek. Gelecekteki kendini nazikçe tasvir ediyor, tek bir plan yapıyor ve tek bir zor şeyi açıkça söylüyor.
Merhaba, gelecekteki ben,
Bir yıl sonrasını hayal ediyorum: hâlâ nehrin kenarından, uzun yoldan eve yürüyorsun ve benden biraz daha iyi uyuyorsun. Bu kişiyi şimdiden seviyorum.
Şu an istediğimden uzun çalışıyorum ve işin doğru olup olmadığından emin değilim. Bir planım var: hafta içi saat 18.00 olduğunda dizüstü bilgisayarı masada bırakırım. Bu olmazsa, nedenini yazar ve bir sonraki hafta yeniden denerim.
Bir zor şeyi açıkça söyleyeyim: her şey yolundaymış gibi davranmaktan yoruldum.
[adın]
Mektup küçük, kişisel bir eylem. Buradaki hiçbir çalışma, bu tür bir mektubu takip ederek birikimin, hedeflerin ya da ruh halinin zamanla değişip değişmediğine bakmadı.
Mektubunu şimdi yaz
Gelecekteki kendini belirli bir ayrıntıyla anlatan, bir eğer-o zaman planı ve bir zor şeyi açıkça söylediğin kısa bir mektup yaz. Tonu nazik tut; baskı yapma ve başarısızlık listesi çıkarma. Sonra mektubun ulaşması gereken günü seç ve kendi kopyanı sakla, çünkü başarı mesajı metni içermiyor.
